Hayatı Seven Bir İnsan 30 Derecenin Altında Klima Açmaz

Hava sıcakken, mesela 27-28 derece civarlarında, arabanın klimasını çalıştırmak yerine pencereleri açmak çok daha keyifli oluyor. Çünkü klimayı açıp da (mecburen) pencereleri kapatınca insanın güneşli, güzel bir günde dış dünya ile irtibatı ister istemez sınırlanıyor. Böyle bir durumda da, arabanın camının ardından etrafı izlemenin, bir televizyon ekranı başından dünyayı izlemekten çok farkı kalmıyor.

Halbuki pencereyi açıp sıcak asfalt kokusunu teneffüs etmek, ara ara da yerlerden buğulanarak havaya karışan sıcak motor yağı kokusunu almak, etrafta cıvıl cıvıl dolaşan, gülüşen insanları görmek, kırmızı ışıkta durunca hemen yanda penceresini indirmiş olan bir başkasıyla hafif bir baş hareketiyle selamlaşmak, mp3çaların kulaklıklarından gelen müziği (as in this case: Brave New World / Iron Maiden) hayat filminin müziği haline getirerek etrafı izlemek, ön kapıların her ikisinin de sonuna kadar açık olan pencereleri arasında rüzgarın esip durması ve daha pek çok şey... Sıcaklığı 10 derece düşürmek için hayatın bunca güzelliğinden vazgeçmeye değer mi?

Hem 16 derecede arabanın içi daha mı güzel oluyor sanki? Ofis ortamında oturur gibi arabanın içinde hapsoluyorsun. Arada arabadan inmek gerektiğinde de, dışarısı sanki olduğundan da sıcakmış gibi geliyor. Sonra tekrar arabaya binince de (autostarter'ın yoksa) bekle ki yine soğusun! Halbuki insan, pencerelerini indirip dış dünya ile hemdem olduğunda, hayata ve insanların kurdukları yapay ama güzel çevreye entegre olmuş oluyor.

Bütün bunları arabanın kliması bozuk diye söylediğim zannedilmesin. Çalışıyor da olsa yine açmazdım.