İlle de bir tarafın gitmesi mi gerekiyor? [Gülay Göktürk]

İlle de bir tarafın gitmesi mi gerekiyor?, Gülay Göktürk / Bugün

"Bizim Türkiye rüyalarımız biraz öldü. Tüm bakan eşleri türbanlı. Biz yüzde 30, onlar yüzde 70. Türkiye'den gidebilirim"demiş Say. Türkiye'yi terk etme niyetine gerekçe olarak sadece bütün bakan eşlerinin türbanlı olmasını ortaya koyabilmiş. Yani manzara hoşuna gitmiyor. Kendi yaşamından verebildiği herhangi bir kısıtlama, yasaklama, zorlama örneği yok.

Oysa 28 Şubat'ta terk-i diyar etmekten başka çare bulamayan, ama buna da imkanı olmayan yüz binlerin, "başkalarının kıyafetinden rahatsız olma" gibi bir lüksü yoktu. Onların derdi kendi hayatlarını korumaktı sadece. Doğup büyüdükleri ülkede "iç düşman" ilan edilmişlerdi. Düşman gibi takip ediliyor, fişleniyor, damgalanıyor, lanetleniyorlardı. Okula gidemiyor, devletten "ayıklanıyor", sapır sapır işten atılıyor; girişimcilik yapıyorlarsa "yeşil sermaye" diye damgalanıp batırılıyorlardı. Fazıl Say o zaman nerelerdeydi? Bir demokrat, özgürlüğe düşkün biri olarak hiç mi rahatsız olmadı kurulan cadı kazanlarından? Hiç mi duymadı kurbanların feryadını?

* * *

Asıl mesele şu: Say'ın dediği doğru bile olsa; yani Türkiye 30'a 70 diye bölünmüş bir ülke de olsa - ki kesinlikle doğru değil - bir taraf "kazanınca" öbür tarafın çekip gitmesi mi gerekiyor?

Bu güzel ülke iki "taraf"a da bol bol yetecek kadar büyük ve bereketli değil mi?

Ama işte Say ve onun gibiler, farklılıklarımızla birlikte tatlı tatlı birlikte yaşayabileceğimizi hayal bile edemiyor; "onlar" kazandıysa "kendilerinin" çekip gitmesi gerektiğine inanıyor. Dikkat ederseniz, kalmasını öğütleyen babası ve dostları da, güzel güzel birlikte yaşamak için değil, "mücadele etmek için" kalma çağrısı yapıyor ona. Peki neyin mücadelesi olacak bu? Sözünü ettiği yüzde 30'un yine üste çıkıp kaybettiği imtiyazlarını yeniden ele geçirme ve yüzde 70'i ezme mücadelesi...

Çünkü anti demokrasi iliklerine işlemiş. Liberalizmden hiç nasiplerini alamamışlar. Politik mücadelede üste çıkanın altta kalanı ezmediği bir düzeni hayal bile edemiyorlar.