Kitap Neden Okunur?

Bu türden yaklaşımlar, katılmadığı fikirlerin savunulduğu kitapların varlığından bile rahatsız olan ve öfkesini ölçüsüz davranışlar sergileyerek ifade etmeye kalkan bir zihniyeti de olağanlaştırıyor. Örneğin geçtiğimiz günlerde bir kaymakam da Orhan Pamuk kitaplarını toplattırıp yaktırmaya kalkmıştı.

Konu bu açıdan değerlendirildiğinde, Hitler'den duyulan rahatsızlığın boyutu da değişiyor. Mesela Doğan Hızlan, "Gerek Kavgam'ı, gerek Çöküş'ü bir arada değerlendirenler, sanırım o kitabı okumak istemeyeceklerdir" diyor. Bu yaklaşımda çok açık bir paradoks var. Çünkü Kavgam ve Çöküş'ü bir arada değerlendirebilmek için değerlendirmeyi yapacak kişinin Kavgam'ı 'da' okumuş olması gerekir. Hızlan, her ne kadar yazısının sonunda bir karşılaştırma önermiş ve "Özgürlüğü savunan, çağdaş bir insanın bir daha Kavgam'ın sayfalarını açmayacagına inanıyorum" demiş olsa da, bir kitabın sayfalarını açmamak - bu kitap Kavgam bile olsa - sadece okumayanı kitaptan edineceği bilgi ve izlenimlerden mahrum etmekten başka bir işe yaramaz. Çünkü kitaplar sadece tek yönlü bilgilendirme amacıyla değil, aynı zamanda farklı bakış açılarını değerlendirmek için de okunurlar. Bu açıdan Kavgam ve benzeri kitaplar, savundukları düşüncenin yandaşlarını olduğu kadar karşıtlarını da ilgilendiren kitaplardır.

Kavgam'ın nefret uyandırıcı olması ya da şiddet çağrısında bulunması da bu noktada önemli değil. Zira bütün bunlar Kavgam'ın Nazi Almanyasını değerlendirebilme adına birincil derecede önemli bir kaynak olduğu gerçeğini ortadan kaldırmıyor.