Ortak Bir Ahlakın Üretilmesi [Mahçupyan]

Bir Demokratın Günlüğü, Etyen Mahçupyan:

Sistemin dışında kalan insanlar, aynı kimliğe sahip olabiliyorlar... O zaman da bunun bir isteksizlik değil bir dışlanma meselesi olduğunu ve ulus devlet ve onun getirdiği vatandaşlığın bir tür eliminasyon mekanizması olarak çalıştığını, insanlan ayırt edici olduğunu, dolayısıyla da eşitlikçi olma iddiasıyla yola çıkan bir kavramın ayrımcı olduğunu gösteriyor. O zaman problem daha da büyüyor çünkü modernitenin dayandığı temel varsayım olan o "eşit vatandaşlar, eşit bireyler" kavramı çalışmıyorsa modernlik meşru değil demektir. O zaman ulus devlet de meşru değil demektir. Bu noktada ulus devletle toplumun bir arada durması için başka bir harca ihtiyaç var. Yani "Biz buradan nasıl kurtulabiliriz?" diye modernist bir bakışla baksaydık, şöyle bir şey olsaydı çok iyi olurdu: Evet bugün sorunlarımız var ama toplum yine de toplum gibi davranmaktadır ve toplum ulus devletle kendi rızasıyla olan bir ilişki içindedir. Ulus devletin kendi iç mekanizmasi iç sistematiği de bu rızanın üretilmesine müsaittir gibi şeyler söyleyebilseydik biraz daha zaman kazanabilirdik ama bu da mümkün olmuyor, çünkü bütün bu sözünü ettiğimiz şeyler aslında ahlaki bir mesele aynı zamanda. Yani ortak bir ahlakın üretilmesiyle ilgili...

... [H]erkesin tek tek bireysel davranışlarıyla meşru olduğu bir yerde ve benim ahlakım bana, senin ahlakın sana dendiği bir yerde toplumsal düzlemde ortak bir ahlak üretmeniz mümkün değil.

Mahçupyan, Etyen. 2007. Bir Demokratın Gündemi. İstanbul: Hayy Kitap. 18-19.